Profil de un_zober°o.OOº°‘¨¯¯¯Z»Ø»M- - --K...PhotosBlogListesPlus  |  Outils Aide |
°o.OOº°‘¨¯¯¯Z»Ø»M- - --K»ü»ß¯¯¯¨‘°ºOO.o°รั ก เ ท่ า นั้ น จ บ |
||||||||
|
11 novembre เรียกว่าอะไรดีอ่ะที่ใครๆเขาบอกว่าทำดีแล้วจะได้ดี แต่ทำไมกูทำดีแล้วไม่ได้ดี กูไม่ดีตรงไหน กูเลวตรงไหน อยากได้อะไรกูก็ให้ทุกอย่าง อยากกินอะไรก็หาให้กิน ให้ทำงานก็ทำ แล้วจะเอาอะไรกะกูอีก ทำไมทำอะไรเท่าไหร่ก็ไม่ดีซักที ยิ่งทำก็เหมือนย่ำอยู่กับที่และบางทีก็เหมือนว่าจะถอยหลัง เพราะเค้าคงรู้สึกว่าเรายุ่งกะเค้ามากไป ไหนเมื่อก่อนบอกว่าชอบไงแบบนี้ จะได้รู้ว่ามีคนคอยเป็นห่วงตลอดเวลา แล้วทำไมตอนนี้ไม่คิดเหมือนเดิมอ่ะ เป็นอะไรหรอ เลิกเหงาแล้วใช่มั้ย เบื่อแล้วใช่มั้ย แล้วให้ทำไงอ่ะ ก็รัก รัก รัก เคยมีความรักไม่ใช่หรอ แล้วไม่รู้หรือไงว่าความรักมันเป็นยังไง ทำไมไม่เข้าใจ อยากไปหา อยากคุยด้วย อยากเห็นหน้า อยากไปไหนมาไหนด้วยกัน กี่ครั้งแล้วที่บอกว่าจะพาไปนู้นจะพาไปนี่ แล้วเคยมีซักครั้งมั้ยที่ทำตามอย่างที่พูดอ่ะ ทำไมชอบล้อเล่นกับความรู้สึกคนอื่น สนุกมากมั้ย บอกให้เค้ารอ ปล่อยให้เค้าตายใจ และก็มาบอกว่าเป็นเพื่อนกัน สรุปว่าที่ผ่านมาคืออะไร ใครตอบกูซิ ทรมานนะเว้ย อยากร้องไห้ให้น้ำตาไหลมาซะให้หมด จะได้ไม่ต้องร้องอีก หรือไม่ก็ควักหัวใจออกมาแล้วกระทืบเลย แมร่งชอบสเล่อไปรักใครดีนัก แล้วกูก็ทำไม่ได้ เพราะไม่รู้ว่าความรักมันออกมาจากอวัยวะส่วนไหน ไม่รู้ต้องทำไง สิ่งเดียวที่นึกออกตอนนี้คือรักแกต่อไป รักทั้งๆที่ไม่รู้ว่าจะรักทำไม รักแล้วได้อะไร แต่มีความสุขกับการที่จะรัก มีความสุขที่ได้ทำอะไรเพื่อคนที่เรารัก มีความสุขที่ได้ยินเสียงเค้าบางเวลา มีความสุขที่ได้เห็นหน้าแม้นานๆจะเห็นทีก็ตาม และก็มีความสุขที่ยังได้รู้ว่าบนโลกใบนี้ ยังคงมีผู้ชายคนนั้นให้รักอยู่ รักแกจังเลยว่ะ...... 23 juillet หมี่เหลืองมาแระค้าฟวันนี้ส้มกินหมี่เหลืองถ้วยใหญ่
สาเหตุมาจากคน 2 คน
คนแรกคือคนที่ตึงจนเกินไป
อีกคนเป็นคนที่หย่อนเกินไป
แต่คนหลังซึ่งมีอำนาจน้อยกว่า
เลยต้องเป็นคนรับชะตากรรม
คิดซะว่า รับในสิ่งที่เคยทำมา
เท่านั้นก็จบ
ต่อไปจากนี้จะได้ไม่มีกรรมเวรกันอีก
แต่ น่าเสียดาย
กำลังใจสิ่งเดียวที่เรามี
คนที่คิดว่าเราจะมีความสุขที่สุดถ้าได้ยินเสียงเค้า
เสียงที่อยากได้ยินเวลามีปัญหา
คำปลอบโยนที่มีค่านอกจากของแม่
กลับไม่ได้ยิน
และถ้าเกิดว่าได้ยิน
ก็คงเดาไม่ออกว่าจะเป็นกำลังใจ
หรือการทับถม
ก็ในเมื่เราไม่มีค่าอะไรกะเค้าเลยนี่หน่า
เราเองต่างหากที่ไปวุ่นวายกะเค้า
เค้าไม่ด่า ไม่ไล่ออกมาก็บุญเท่าไหร่แล้ว
แต่แม้เสียงที่ได้ยินจะปลอบหรือด่า
แต่ก็ยังอยากได้ยิน
อยากให้ด่า ให้ทำอะไรก็ได้
กำลังใจของกุ
คิดถึงมากๆ เป็นห่วง
อยากทำอะไรหลายๆอย่าง
แต่ทำไม่ได้
เหตุผลเดียวคือไม่กล้า
ขี้ขลาดเนอะ
6 juillet อะไรดีดีก่อนหน้านี้พี่ก็เล่น Space
แต่พอ ฮิ-ฟิ เค้าก็ไปเล่นกันหมด
ทำให้ Space ไปหมันไปเลย
น่ า ส ง ส า ร
คิดถึงเพื่อนๆจังเลย
สุดท้ายปิดเทอมเราก็ไม่ได้ไปเที่ยวเหมือนที่ผ่านมา
เห้อ
อะไรอะไรก็เปลี่ยน
กูก็ยอมรับว่ากูเปลี่ยน
มีอะไรหลายๆอย่างมาเปลี่ยนความคิด
จากคนที่มีศักดิ์ศรีมากมาย
ตอนนี้กลายเป็นคนที่เกือบจะไม่มี
แม้แต่ความเป็นตัวของตัวเอง
น่ า ส ง ส า ร จ ริ ง
เพื่อนบอกว่า
ถ้าเราทำดีต่อไปเรื่อยๆๆๆ
ซักวันคนๆนี่นก็จะเห็น
เอาเป็นว่า
ความรักก็ดีไปอย่าง
ทำให้เราอยากทำดี
ทำเพื่อคนทีเรารัก
และชั้นก็จะทำดีดีเพื่อแก
ไอหน้าย่น 10 novembre กลับสู่จุดเริ่มต้น...ชีวิต...
ผ่านมาก็หลายปีแระ
เรียนมาก็หลายปีแระ
เปิดเทอมมาก็หลายรอบแระ
แล้วทำไมไม่มีครั้งไหนที่รู้สึกหนักเหมือนครั้งนี้เลยวะ
รู้สึกว่าเปิดเทอมคราวนี้ แบบว่าเฮงซวยมากเลยนะเนี่ย
กูต้องเจอกับคารถเมล์ที่เพิ่มขึ้น 50 สตางค์
โกดนะเนี่ย จะขึ้นทำซอกตึกอะไร 50 ตัง
ต้องให้กูเก็บเหรียญสลึงเพื่อ
ทางที่ดีนะ
ไม่ต้องขึ้นเลยจะดีที่สุด
เซงเป็ด สัส
นอกจากเทอมนี้จะเจ็บปวดกับค่ารถเมล์แล้ว
สิ่งที่ทำให้กูเจ็บปวดที่สุดคือ
การเรียน 5 วันติดกัน
โอ้ว......ม่าย
เอ่อ อาจานคะ
อาจาน นู๋เหนื่อยค่ะ
ป๊าด.......ปั๊ดๆๆ เหมือนฟ้าตั้งใจ
เรียนกะอาจานที่แผนก 4 คน พร้อมๆกัน
แระก็นะ การบ้านเยอะเกิ๊นนนนนนนนน
เยอะไปไหนคะอาจาน
อาจานตรวจทันหรอคะ
เห้อ
แต่ไม่เป็นไร เพื่อนอาจาน
นู๋ทำได้
ส้ม สู้ๆ
แระอีกเรื่องนึง เป็นเรื่องที่ปวดใจไม่แพ้กัน
!!!..ตลาดนัดกูไปไหนอ่ะ..!!!
ทำไมอะไรๆถึงได้เลวร้ายแบบนี้
ไม่มีตลาดนัด
ก็คงต้องกินข้าวสุดแสนอร่อยที่โรงอาหารต่อไป
สงสัยป้าที่โรงอาหารจะเป็นเหมือนแดจังกึม
ป้าคะ
ต่อมรับรสป้าเสียหรอคะ
ทำไปได้
เซงว้อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
อยากเดินตลาดนัดอ่ะ
ฮือๆๆๆๆๆๆๆ ...
ไม่ใช่อะไรหรอก
จะได้เจอผู้ชายเยอะๆ
555+ 21 octobre ของขวัญอีกไม่กี่วันก็วันเกิดกูแระ
แม่งเป็นอย่างนี้ทุกที ไม่เข้าใจวุ้ย
ทะเลาะกะแม่อีกแระ
ไม่รู้จะเกิดมาทำเชี่ยไร
ขนาดแม่ตัวเองยังไม่รักเลย
ก็จริง กูมันเป็นลูกที่เค้าไม่ต้องการให้เกิด
แล้วกูเลือกได้มั้ยล่ะ
ถ้าเลือกได้นะ กูไม่เกิดมาหรอก
เกิดมาแมร่งก็ไม่มีใครรัก
อะไรๆกูก็ผิดหมด
ทั้งๆที่จำความได้ว่ากูไม่ผิด
ถึงมันจะไม่ได้เป็นผู้ชายแท้
แต่เพราะแม่ชอบเด็กผู้ชายแม่ก็เลยรักมันหรอ
งั้นก็แสดงว่ากูผิดตั้งแต่เกิดแล้วดิ
ปีที่แล้วก็เป็นแบบนี้
ทั้งๆที่กูคิดว่ากูดีขึ้นกว่าปีที่แล้วนะ
อย่างน้อยเด๋วงนี้ก็ไม่ค่อยเถียงกะแม่
แต่มันก็มีเรื่องอีกจนได้
แล้วทำไงอ่ะ
เวลาทำอะไรดีดี ไม่เห็นแม่จะสนใจกูซักนิด
แต่พอพลาดทำอะไรเหี้ยๆมาหน่อย
ซ้ำแบบไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดเลย
ก็บอกแล้วว่าจะไปเรียนที่อื่นก็ไม่ให้กูไป
ถ้าให้กูไปตั้งแต่คราวนู้นนะ
เรื่องแบบนี้ก็คงจะไม่เกิด
แล้วตกลง.....กูเป็นลูกเค้าจริงป่าววะ
|
|||||||
|
|
